Posts tonen met het label memorydeken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label memorydeken. Alle posts tonen

Dierbare deken met meer emoties


Precies vijf maanden geleden verloor ik mijn vader.

In mijn vorige blog vertelde ik al over hem. Hij was al een tijd ziek, woonde in een verzorgingstehuis en de kwaliteit van leven werd steeds een beetje minder. Bij het opruimen van zijn kamer, gaf mijn moeder aan dat ze ook een memorydeken wilde. 

'Zijn kleding houden we apart. Ik wil namelijk ook zo'n deken voor op mijn bed'. 

Dus toch...

De afgelopen weken heb ik daar voor haar aan gewerkt. En er gebeurde ook opeens van alles... Ik ben best nuchter, maar ook gevoelig. Is dat nou toeval of...?

Het bijzondere, persoonlijke verhaal achter deze memorydeken die ik van de kleding van mijn vader maakte.

Het verhaal achter MEMORYDEKEN 'Jens'

Iedere troostdeken kent zijn eigen verhaal. Waarom juist deze dekens zo bijzonder zijn...

Esther stuurde mij een mail met de vraag of ik twee memoryquilts van de kleertjes van haar overleden zoon kon maken. Natuurlijk kon dat. Het is niet de eerste keer dat ik iets maak van kleding van een overledene. 

Ik nodigde Esther uit om de kleertjes te komen brengen en haar wensen te bespreken. Maar wat ik niet wist, dat het deze keer anders zou worden dan de dekens die ik daarvoor maakte...


Na een uur rijden kwamen Esther en haar man aan. Beetje stil en onzeker met allebei een plastic transparante doos onder de arm. De dozen werden op tafel gezet, koffie ingeschonken eerst luisteren wat ze precies van mij wilden.

Ze vertelden dat ze klein woonden. Iedere ruimte moest efficiënt gebruikt worden. Keuzes maken wat ze wilden bewaren en wat niet. Ruimtegebrek.

Het was inmiddels al weer 10 jaar geleden was dat hun zoon was overleden. Zijn kamer was nog precies zoals het was. Alles stond er nog net zo... Niets veranderd, de kleding nog altijd in de kast. Na veel wikken en wegen vonden ze het tijd om hier iets mee te doen. Het nam ruimte in. Ruimte die ze goed konden gebruiken, omdat ze er nu 'niks' meer mee deden.

Aan de andere kant... zomaar alles weg doen, was echt een stap te ver. Te pijnlijk, te moeilijk. Dus besloten ze van de kleding een troostdeken te laten maken. Of liever gezegd twee... één voor mama, één voor papa. Dat voelde goed. Beter dan zomaar weg doen en definitief afscheid nemen.

Beide ouders hadden kleding uitgezocht waaraan zij speciale herinneringen hadden. 


Vandaar de twee dozen. 'Mag ik het zien?' vroeg ik. Het werd stil en ik merkte dat dit een moeilijk moment was. Beiden wilden het liefst de doos dicht bij hen houden. Omarmen. Toch gingen de deksels van de dozen en keurig opgevouwen stapeltjes met kleertjes kwamen tevoorschijn. Ik zag waarom en voelde hun pijn. Dit had ik niet verwacht...

Kleine truitjes, shirts en broekjes. Niet van een volwassen zoon, zoals ik wel vaker zie (ook heel pijnlijk en verdrietig). Maar van een klein minimensje. Met moeite lieten ze de kleding achter. Niet dat ze er geen vertrouwen in hadden, maar het voelde voor hen alsof ze hun zoon bij mij achterlieten.

Al vaker maakte ik memorydekens van overleden dierbaren. Vaders, moeders, kinderen. Allemaal met verdrietige verhalen. Ook maakte ik veel dekens van babykleding, omdat kleuters of tieners hier uitgegroeid waren. Als een herinnering aan de eerste kinderjaren. 

Maar niet eerder samen in één deken...

Ik voelde nog meer dan anders dat ik er een mooi resultaat van moest maken. 


Een onvergetelijke herinnering. Ik ging aan de slag. Mooie details als een sluiting, stiksel of boord uitzoeken. Details die echt laten zien dat het om kleding gaat. Niet een willekeurige lap stof. Lapjes knippen en sorteren op kleur. Naar wens van beide ouders. Voor moeder meer met groen, voor vader meer oranje er in.

Na een aantal weken kwamen ze de dekens ophalen. Esther zei dat ze slecht geslapen had. Zo spannend vond ze het. Dit was het laatste wat ze van Jens hadden. En wat als het nu niet het gewenste resultaat zou hebben?

Ze pakten de dekens uit en er verscheen een lach op hun gezicht. Aaiden over de lapjes, voelden aan de details. Ze vonden het geweldig en ik voelde de opluchting. "Kijk, dit shirt heb ik nog voor hem gekocht. Een echt papa-shirt." Ze leken niet uitgekeken. "Ook de laatste foto's die je stuurde tijdens het proces. Ik heb er uren naar gekeken wat je er in verwerkt had. Steeds weer ingezoomd. Maar nu ik het in het echt zie, is het nog mooier. Echt!"

"Jens zou dit geweldig gevonden hebben. Hij was meervoudig gehandicapt. Als hij nog geleefd had, had hij hier op willen liggen. Met zijn armpjes wijd en voelen aan al die verschillende stofjes, zakjes en koordjes. Hij had het prachtig gevonden, zo'n 'voel'-deken."


Blij gingen ze weer naar huis. En totaal onverwachts kreeg ik een maand na hun tweede bezoek een berichtje. Fijn en dankbaar dat ik dit voor de jongen ouders heb mogen maken.


 
* * * * * * * * * * * * * * 


Met alle liefde wil ik voor jou ook zo'n troostdeken maken. Maar zelf een memorydeken maken kan ook.... 

In 6 lessen leer ik je welke kleding je het beste kan gebruiken, over compositie en kleuren. Je leert hoe je netjes de lapjes en lagen aan elkaar kan naaien met een unieke herinneringsdeken als resultaat. Om een leven lang te koesteren! Ook als je niet zo'n talent bent achter de naaimachine!
De 6 Masterclass digitale naailessen:

• Les 1. Kleding & kleur
• Les 2. Lapjes knippen
• Les 3. Van lapjes tot lappendeken
• Les 4. Laag voor laag aan elkaar
• Les 5. Doorstikken
• Les 6. Rand en hoeken maken



* * * * * * * * * * * * * * 


Je las een blog van Handwerkjuffi
e

Ik schrijf natuurlijk niet alleen blogs. Ik ben ook ontwerper van memorydekens en handwerkpatronen. Nieuwe blogs in je mailbox? Schrijf je in en ontvang ook direct een gratis haakpatroon.Wat ook mag, is doorklikken naar mijn andere pagina's: 

Wat ik doe:
  
> Haakpatronen - shoppen, downloaden en direct aan de slag
> Memorydekens - ontwerpen van een dierbare troostdekens
En verder:

MEMORYDEKEN | Over de grens

'Ik rij liever wat verder, als ik zeker ben van een resultaat naar wens'

Yes... weer een memorydeken klaar. De eerste deken die de grens over gaat!

Ik vind dat echt supertof. Echt! Wie had ooit gedacht... dat ik troostdekens voor wildvreemden zou maken. Klanten uit alle hoeken van het land. En nu dus ook de eerste in België. Ik ben daar heel trots op. En dankbaar dat ik zoveel vertrouwen kreeg om dit te mogen maken.

Het begon ooit met een deken voor mijn dochter. Ze was uit haar vrolijke Oiliy kleding gegroeid. En wegdoen kon ik echt niet.

Zoveel leuke prints en bijzondere details. Ik werd er altijd zo blij van en het stond haar zo leuk! Dus besloot ik voor haar de kleding te verwerken in een deken. Voor later, als herinnering. Ze heeft en gebruikt het nog steeds, 13 jaar later.

Daarna kwam een eerste opdracht van een onbekende. Ze had het gezien op mijn blog en wilde een deken van babykleding.

Van het een kwam het ander. Hele verschillende dekens... van babykleding, overleden personen, een verzameling shawls die te mooi waren om afscheid van te nemen. Zelfs een deken voor Zeeman met hun collectie erin verwerkt als afscheidscadeau voor een collega.
Inmiddels staat de teller op 50. 50 Dekens vol mooie en bijzondere momenten. Voor klanten uit het hele land. Laatst zei een klant dat ze het niet erg zou vinden anderhalf uur in de auto te rijden. Als het gevoel maar goed zou zijn. En het resultaat naar wens.

En nu dus de eerste deken die naar België gaat. 


'WOOW !!! Zalig om naar te kijken. ZAAAAAAAALIG !!!!'

- Moeder van Miete - 

Een bijzondere herinneringsdeken voor een kleurrijke jongedame: Miete. Modestudent, veel fifties jurkjes. Ook shirts van haar hobbies en opleiding zijn er in verwerkt. Kleding waarvan het pijn deed om zomaar afstand van te doen. Vandaar de deken. Kleurrijk en vrolijk. 

Een herinnering aan een onbezorgde en avontuurlijke jeugd. 

De eerste reactie van de moeder van Miete? "WOW. Zalig om naar te kijken." Zo blij is ze met de deken. Of liever gezegd. Twee dekens. Teveel kleding, dus sorteerde ik de kleding in twee stapels en ging ermee aan de slag.

Liever twee mooie dekens, dan één minder fraaie.

Hoe die andere is geworden deel ik binnenkort met je. Ik ben blij met het resultaat. En trots dat deze deken de grens passeert. Op naar de volgende 50, op naar andere landen.

Hier vind je alle informatie: MEMORYDEKENS > 





En zelf een memorydeken maken kan ook!




In 6 lessen leert Handwerkjuffie je welke kleding je het beste kan gebruiken, over compositie en kleuren. Je leert hoe je netjes de lapjes en lagen aan elkaar kan naaien met een unieke herinneringsdeken als resultaat. Om een leven lang te koesteren! Ook als je niet zo'n talent bent achter de naaimachine!
De 6 Masterclass digitale naailessen:

• Les 1. Kleding & kleur
• Les 2. Lapjes knippen
• Les 3. Van lapjes tot lappendeken
• Les 4. Laag voor laag aan elkaar
• Les 5. Doorstikken
• Les 6. Rand en hoeken maken

Je las een blog van Handwerkjuffie

Ik schrijf natuurlijk niet alleen blogs. Ik ben ook ontwerper van memorydekens en handwerkpatronen. 

Nieuwe blogs in je mailbox? Schrijf je in en ontvang ook direct een gratis breipatroon.
Wat ook mag, is doorklikken naar mijn andere pagina's: 

Wat ik doe:
  
> Haakpatronen - shoppen, downloaden en direct aan de slag
> Memorydekens - ontwerpen van een dierbare troostdekens
> Workshops - als je zin hebt in een inspirerende en creatieve middag
En verder:



MEMORYDEKEN | Vertrouwen hebben in een dierbare deken

'Vertrouwen dat het meeste dierbare bezit een mooie herinnering wordt'

'Je bent niet de eerste die ik benader. Al eerder ben ik bij iemand geweest die memorydekens maakt. Maar ik voelde de klik niet. En wat zij maakte sprak mij minder aan. Je krijgt maar één kans, weet je. En dan moet het goed voelen. 

Vertrouwen hebben in degene die een deken van de kleding van mijn overleden man gaat maken. Ik vind het reuze spannend, maar bij jou voelt het goed.'

Jasmijn kwam met een grote doos kleding naar mij toe. Een uur had ze in de auto gezeten. Opsturen was voor haar geen optie. Stel je voor dat het kwijt raakt. En ze wilde mij graag ontmoeten voordat ze de opdracht gaf om een deken te maken. 
Ze zei dat ze het heel spannend vond. Nee, niet de ontmoeting met mij. Maar wel om de voor haar zo dierbare kleding uit handen te geven. Het enige tastbare wat ze nog van haar man had. 

Geld was niet degene wat voor haar de doorslag gaf. De afstand ook niet. 

Wel het vertrouwen dat het goed zou komen. En dat er een mooie en blijvende herinnering zou komen.

Eerst maar koffie. En ondertussen vertelde ik haar hoe ik te werk zou gaan. Eerst zorgvuldig de kleding sorteren op kleur, daarna ieder stuk opnieuw bekijken en de bijzondere details uitknippen tot lapjes. Ik kon haar een deken laten zien waar ik op dat moment aan werkte. Niet de eerste, want ik maakte er al bijna vijftig. Masterontwerpster in memorydekens.


'Wow... dat is echt prachtig! Veel meer details dan dat ik op de foto's van je website zag. In het echt ziet het er veel mooier uit.' 

Echt mooi, maar ik voel er geen emotie bij.

En dat laatste begrijp ik heel goed. Een memorydeken is heel persoonlijk. Er is kleding in verwerkt welke alleen jij kent. Als het om kleding van een onbekende gaat, 'voel' je het niet. Wel had ik haar vertrouwen gewonnen en kreeg ik de opdracht.

Ik ging aan de slag en stuurde haar regelmatig foto's van het proces. Een aantal weken was de troostdeken klaar en stuurde ik haar de laatste foto's.
'Het is echt super mooi geworden. Ik kreeg er tranen van. Zoveel is herkenbaar!'

- Jasmijn - 


Ze kwam de deken ophalen en wilde het direct zien. 'Ik vind dit heel emotioneel. Ik herken echt ieder stukje. Zo bijzonder om dit allemaal zo bij elkaar te zien. Het is echt Bart! Echt, helemaal.

Zelf die lelijke korte broek die hij altijd aan had. Ook al was hij versleten, toch vond hij weer zo'n nieuwe met van die lelijke zakken. Maar het hoorde bij hem. En nu zie ik het terug in de deken. En die jasjes. Oh ja, dat t-shirt. En die broek. Deze had hij veel aan toen hij ziek werd....  Ik ben er echt heel blij mee. Heel blij dat ik dit heb gedaan.'

Ik vind het fijn dat ik haar vertrouwen heb gekregen. Dat ze blij is met hoe het resultaat geworden is. Het is een eer en ben dankbaar dat ik voor Jasmijn zo'n mooie en blijvende herinnering heb mogen maken. Wil je ook een memorydeken of -kussen laten maken? 

Hier vind je alle informatie: MEMORYDEKENS > 


En zelf een memorydeken maken kan ook!





In 6 lessen leert Handwerkjuffie je welke kleding je het beste kan gebruiken, over compositie en kleuren. Je leert hoe je netjes de lapjes en lagen aan elkaar kan naaien met een unieke herinneringsdeken als resultaat. Om een leven lang te koesteren! Ook als je niet zo'n talent bent achter de naaimachine!


De 6 Masterclass digitale naailessen:

• Les 1. Kleding & kleur

• Les 2. Lapjes knippen

• Les 3. Van lapjes tot lappendeken

• Les 4. Laag voor laag aan elkaar

• Les 5. Doorstikken

• Les 6. Rand en hoeken maken


Je las een blog van Handwerkjuffie

Ik schrijf natuurlijk niet alleen blogs. Ik ben ook ontwerper van memorydekens en handwerkpatronen. 

Nieuwe blogs in je mailbox? Schrijf je in en ontvang ook direct een gratis breipatroon.
Wat ook mag, is doorklikken naar mijn andere pagina's: 

Wat ik doe:
  
> Haakpatronen - shoppen, downloaden en direct aan de slag
> Memorydekens - ontwerpen van een dierbare troostdekens
> Workshops - als je zin hebt in een inspirerende en creatieve middag
En verder: