MEMORYDEKEN | Zo blijft zij hem herinneren, ook als ze later groot is.


'We hadden net een dochtertje en het werd tijd voor een nieuw huis. Een heerlijke plek waar ze straks fijn buiten zou kunnen spelen. We verhuisden en woonden er net een paar maanden met plezier, totdat mijn man plotseling overleed. Nu wil ik graag voor mijn dochtertje een troostdeken laten maken. Kan je dat?'


Zo blijft zij hem herinneren, ook als ze later groot is. 

Achter iedere deken die ik maak gaat een verhaal schuil. Ik luister en probeer mij in te denken hoe het geweest moet zijn. Ik zie de kleding. De kleuren. De stijl.



Door de kleding te 'lezen' leer ik de persoon kennen. Probeer ik te voelen wie hij was, waar hij van hield. Dat wil ik in de memorydeken laten terugkomen.


Door de kleding leer ik iemand kennen, ook al is hij er niet meer.




Als een heuse wetenschapper onderzoek ik het kledingstuk op bijzondere kenmerken.

Ik sorteer de truien op kleur. Schat in wat de kleurverhouding wordt en begin te knippen. Vierkante lapjes met details uit de kleding. Een kraag, borstzakje, sluiting, boord en label. Soms een bijzonder detail als stiksel of split.

Daarna kan de naaimachine tevoorschijn komen en naai ik de lapjes aan elkaar. Ik stuur mijn klant een foto van de aan elkaar gestikte lapjes. 'Het lijkt misschien wat hobbelig, maar dat komt door de diverse materialen die gebruikt zijn. Straks, als de deken is doorgestikt, ziet het er mooier en strakker uit.' En

in het echt komt het mooier over dan op de foto.

Het spelden van de verschillende lagen is een secuur werkje. Daarna begint het doorstikken. Hierdoor begint het echt een deken te worden. Krijgt het meer dikte en wordt het een strakker geheel. Vervolgens maakt de rand het helemaal af.

De deken wordt opgehaald en mijn klant is ontroerd bij het zien van de deken. Door herinneringen die weer tot leven komen, maar ook door de tastbare deken. Niet langer hoeft de kleding verstopt te zijn in een doos...

Ze is er heel blij mee. Voor haarzelf en haar dochter...



Je las een blog van Handwerkjuffie

Ik schrijf natuurlijk niet alleen blogs. Ik ben ook ontwerper van memorydekens en handwerkpatronen. 

Nieuwe blogs in je mailbox? Schrijf je in en ontvang ook direct een gratis breipatroon.
Wat ook mag, is doorklikken naar mijn andere pagina's: 

Wat ik doe:
  
> Haakpatronen - shoppen, downloaden en direct aan de slag
> Memorydekens - ontwerpen van een dierbare troostdekens
> Workshops - als je zin hebt in een inspirerende en creatieve middag
En verder:



BINNENKIJKER | Mijn nieuwe 'stuga'


Een jaar geleden hakten we de knoop door. Getrouwd en nog altijd wonend in twee huizen met ruim honderd kilometer ertussen. Hoogste tijd om alles en iedereen onder één dak samen te brengen.

Mijn droomhuis in Zweden bleek niet haalbaar. 

Althans niet nu. Iets met een thuiswonende dochter en opdrachten van manlief. Toch Nederland, maar niet zomaar een huis ergens.

De wens om vrij te wonen, dicht bij de natuur en bos stond nog bovenaan ons lijstje. En wellicht dichter bij ouders en kinderen. Het liefst een Scandinavisch houten huis. Maar die stonden dan weer niet op de plek die we op de kaart hadden geprikt.

Maanden van zoeken, rondjes rijden, huisjes kijken en bezichtigingen gingen voorbij. Tot in het voorjaar 'ons' huis voorbij kwam. 
Geen romantisch houten huis, niets wat aan Scandinavië deed denken. Behalve de grenen schrootjesplafonds. Geen droomhuis, maar een donkerbruin gedateerd huis.

Wél met een uniek uitzicht over de heide en direct aan het bos.






We kochten het en besloten er ons huis van te maken. Ons Zweedse huis. Bijna een half jaar zijn we dagelijks aan het slopen, verbouwen en inrichten geweest. Een periode waarin ik niet met handwerken bezig was. Wel met verf, behang en schuurmachine.

We creëren zelf wel een 'Zweeds huis'.

Langzaam zagen we het huis veranderen van een donkerbruin seventieshuis naar een bouwval. En van een bouwval naar een fijn, licht huis wat inderdaad wat invloeden heeft uit het Hoge Noorden. Zo werden de seventies schrootjes hergebruikt in houten wanden en lambrizering.





Onze vorige huizen werden verkocht. Net als de inboedel. Twee complete inboedels werden onder de loep genomen. Heel veel ging er weg en dat leek lastig. Aan sommige meubels leek ik gehecht. Had ik veel moeite voor gedaan om het te vinden of op te knappen. Maar ik deed het toch. En hoe meer er weg ging, hoe makkelijker het loslaten werd. 

Het is heerlijk om blanco te beginnen. 




Ik startte met een kleurenpalet en een moodboard. Scandinavisch design gecombineerd met een vleugje nostalgie. Alsof je zo een Zweeds houten huis in komt. Zachte, vergrijsde tinten in combinatie met hout. En vooral hygge.

Vanuit de ruimte die er - in mijn hoofd en huis - ontstond, zocht ik opnieuw bouwmaterialen als vloeren en tegels, meubels, accessoires bij elkaar. Overal. Op internet, Marktplaats, winkels en in de kringloop.  

Bij iedere aankoop vroeg ik mezelf steeds af:

- Past de kleur en materiaal?
- Doet het Scandinavisch aan?
- Voegt dit echt iets toe aan wat er al is?

Door heel kritisch te blijven ontstond er een evenwichtig interieur, waarbij de basis heel rustig is gehouden. En hoewel het nog lang niet klaar is, voelt het wel al steeds meer als een droomhuis.

 
Inmiddels zijn er verhuisdozen met wol uitgepakt. Is er weer ruimte ontstaan om andere dingen te doen dan alleen maar een huis verbouwen. Krijg ik de rust weer om creatief te denken. 

Nieuwe ideeën en nieuwe projecten.

Ik heb weer zin om lekker aan het werk te gaan en nieuwe Scandinavische ontwerpen te maken! Vanuit een nieuw huis en een inspirerende plek. Ook al is het niet vanuit Zweden...

Je las een blog van Handwerkjuffie

Ik schrijf natuurlijk niet alleen blogs. Ik ben ook ontwerper van memorydekens en handwerkpatronen. 

Nieuwe blogs in je mailbox? Schrijf je in en ontvang ook direct een gratis breipatroon.
Wat ook mag, is doorklikken naar mijn andere pagina's: 

Wat ik doe:
  
> Haakpatronen - shoppen, downloaden en direct aan de slag
> Memorydekens - ontwerpen van een dierbare troostdekens
> Workshops - als je zin hebt in een inspirerende en creatieve middag
En verder:

Kussen OLLE... in welke kleur haak jij?

"Je hoeft niet alles te doen wat de juf zegt."

 Weet je wat zo leuk is van een hobby? Je kan er je eigen creativiteit in leggen. We zijn nou eenmaal niet hetzelfde.
Meer lezen »

Borduren in Zweedse kleuren!


Ik krijg vaak de vraag of het gehaakt is. Ja, klopt. Het is gehaakt. Maar ook geborduurd.

Met borduren kan je je haakwerk verfraaien. Je breiwerk trouwens ook. En ingewikkeld is het niet. Ook al ziet het er wel zo uit. De kracht zit hem in het herhalen van de steken. De juiste kleurencombinatie. En geduld.

Maar jee, wat kan je dan prachtige structuren maken. Of alleen een rand, een boord. Je fleurt jouw haakwerk er mee op. Maakt van iets 'saais' opeens iets heel bijzonders.

Deze etui is gemaakt door Handmade by Esther. Wat een ge-wel-di-ge kleuren. Typisch Zweeds!
- Fotocredits: Handmadebyesthernl - 

"Nou, de rits en voering was ff een dingetje maar het is me gelukt (geef mij maar een haaknaald). Blij met m’n nieuwe haaknaalden-etuitje. Er zullen nog wel meer van deze etuitjes volgen, want het is echt een leuk patroon om te maken!" - Esther

 Het patroon MOLLY&MILL vind je in de Handwerkjuffie webshop.


- Fotocredits: Stéphanie Brouwer-Haytink, Zweden - 

- - - - -
* WORKSHOP SCANDINAVISCH BORDUREN* 

 Liever meer steken leren kan ook. Zaterdag 22 juni geef ik bij Twee Steekjes Los in Hattem (tussen Apeldoorn en Zwolle) een WORKSHOP waar ik je alles uitleg over borduursteken op haakwerk. Opgeven kan bij de winkel. 

En... oh ja... wil je meteen beginnen? Neem dan een gehaakt lapje mee (ca. 10x10 cm, vasten). Kan je meteen aan de slag met borduursteken oefenen.

Zeeuwse brei- en haakfestival 2019

Wanneer heb jij voor het laatst op de stoep zitten haken? 

 Ik afgelopen zaterdag. In alle vroegte ben ik op de eerste zomerdag van dit jaar naar Zeeland gereden. De auto vol met kussens, dekens, patronen en bollen wol en benodigdheden voor de workshop 'Blok weven'. De reden? Een hele fijne... ik mocht deelnemer zijn van het 4e Zeeuwse brei- en haakfestival in Arnemuiden. Wat was dat tof!
De wekker ging al vroeg. Gelukkig was het al licht buiten. In de winter zou ik er meer moeite mee hebben zo vroeg uit de veren te gaan. Maar deze keer niet. Had er al zoveel leuks over gehoord. En ook al is het voor mij aan de andere kant van Nederland... ik had het er graag voor over hier naartoe te gaan. Gelukkig reed mijn hubbie, zodat ik fijn verder kon haken tijdens de 2 uur durende autorit.
In Arnemuiden stonden we op de markt, onder de bekende klokken. De tenten stonden al klaar. De zon brandde al behoorlijk. Het beloofde een perfecte dag te worden. We hebben de kraam opgebouwd, de tafel gezellig aangekleed met Zweedse berkenmanden vol kleurrijke bollen, Dalarnapaardjes en blokjes hout voor de workshop. Kussens, dekens en andere haakfrutsels gedecoreerd en om 11.00 uur konden we dan van start. Gelukkig was mijn 'collega' - zoals een klant mijn hubbie noemde, mee voor ondersteuning en verkoop van haakpatronen.
De handwerksters stroomden het plein op. Vulden de tenten en workshoptafels en zorgden voor veel plezier, goede energie en gezelligheid. Helaas heb ik daarna niet veel meer gezien wat er allemaal op het plein gebeurde. Opgeslokt door deelnemers die een vergeten handwerktechniek als weven weer onder de knie wilden krijgen. En echt... wat een fantastische werkstukken kwamen er voorbij. Zo inspirerend! Veel verschillende patronen en verrassende kleurencombinaties. Ik word daar echt blij van. En jullie ook! Het was leuk om te doen en smaakte naar meer, hoorde ik jullie zeggen. Echt leuk!

 Het weven werd door jong en oud gedaan. Ook 'juffen' die het graag wilden leren om het met de klas te kunnen doen. Wel kreeg ik de vraag wat je er nu eigenlijk mee kan. Blok weven. Zo'n houten blokje met weefsel.
Nou, dit:
• Ik wilde de deelnemers laten ervaren hoe leuk weven is.
• Omdat het leuk is om een vergeten handwerktechniek te leren, de traditie door te geven.
• Dat je niet persé een enorm weefgetouw nodig hebt om het te doen. Of andere dure materialen.
• Dat je waanzinnige patronen kan maken met diverse garens, lint, raffia en touw.
• Hoe meer blokjes je maakt en verzameld, hoe leuker het bij elkaar staat. Maak er bijvoorbeeld een wandcollage van, stop ze decoratief in een pot of leg ze in een schaal.
• Omdat het leuk is om tussendoor te doen, bijvoorbeeld als vakantieproject.
• Omdat het soms gewoon lekker is om iets te doen, iets te maken zonder doel. Gewoon... omdat je het leuk vindt.
Aan het eind van de dag zag  ik de dames veelal in de schaduw van de bomen zitten. Neergestreken op meegebrachte stoeltjes. Al dan niet met een tafeltje voor zich waar een verfrissend drankje op stond naast de handwerkprojecten die ze met trots wilden tonen aan de andere bezoekers. Lachend en pratend met elkaar, het brei- of haakwerk op schoot. Wat een geweldige sfeer!
Eind van de dag gingen de haakfrutsels en patronen weer in de auto en gingen we moe, maar voldaan en vol nieuwe energie weer naar huis. Het was een topdag, dankzij de organisatie van Jeanet (Bekend van 'Blij dat ik Brei') en al die lieve fijne dames die naar Arnemuiden waren gekomen. 
- - - - -
Was jij er niet bij? Hier kan je het blog van 'Blei dat ik Brei', de foto's en het artikel van Omroep Zeeland terug kijken. Of kom op zaterdag 15 juni naar de Haak- en breipicknick in Kraggenburg. Ook lekker samen breien en haken in de buitenlucht!
Abonneren op: Posts (Atom)